ก้อจะปิดเทอมแล้วนะ

posted on 15 Sep 2008 10:51 by prompurk

อิอิ

ตอนนี้ก็ เหลือไม่กี่วัน ก้อจะปิดเทอมแร้ว

ปิดเทอมก้อไม่ได้ไปไนหรอก

ต้องไปโยงตะโหนดเยอะแยะไปหมด

สาธุๆ ๆ ๆ  ขอให้รวยสักที่เหอะ ---*

ก้อจนสะอย่างนี้ ต้องเร่น คาหยาน นิสน่อย

5 5 5...

แม่งมาพูดเรื่องมือถือสักนิสสักน่อย

555 เครื่องเก่าแล้ว N73

อยากได้เครื่องใหม่

ก๊าก ก ก   ไม่รุ้ไปเอามาจากไน

. . . . .วันนี้ฝนตกทั้งวันเรย เราต้องไปโรงเรียน

เพราะ เด่วไม่สบายแม่ไม่ให้ไป

อ่อนแอ่ อะนะ

5 5 5 5 5 5

ตอนนี้เราอยู่สโมหละ ก้อดีอะนะ หนุกดี

ก้ออยากให้โรงเรียนปิดเทอมเร๊วๆ จะได้ไปอยู่บ้านยายเเกะ

แต่ก้อลำบากอะ เด่วไปเด่วมา

เหนื่อยย ย ย.. . ช่วงนี้ต้องจัดตาราง ไปสอบละ

ไม่รุ้กี่ที่บ้าง   เด่วลืม อะ แย่แน่เรย

วันนี้เราก้อไม่ได้ไป ร.ร. แถมไม่ได้ไป บ้านยายแกะ

เซงมากมายเรย

คอมก้อเร่นไม่ค่อยได้แร้ว

พ่อไม่ให้เร่น ให้แต่ทำงาน เหอๆ

เร่นได้ไม่เกิน สามทุ่ม 

ห้ามนอนดึก ห้ามๆ ๆ ๆ ๆ - -*

ตอนนี้ฝนก้อตก ทามท่าจะตกหนัก

แถมกเราก้อเริ่ม ไอๆ ๆ  ค่อก ๆ ๆ  แร้ว ว ว

อิอิ ตอนนี้ครายมีไฮ5ละก้อแอดไปหากานน่อยดิ

http://sarnim.hi5.com   ของเรายังเหมือนเดิมนะ

แต่งลุกใหม่แร้วด้วย

เรียบๆ ๆ สวยด้วยแหละ

5 5 5 ก้อพูดไป

เมื่อวานกินเหล้าปั่นปวดหัว

จะให้ทำไงละ

?????

นู่เล็กไปดีก่า

5 5 5 ปิดเทอม แร้วก้อ จะแก่ ขึ้นอีก1 ปี

ก้อจะเปน 22 แร้วหรอเรา

เยอะเหมือนกานนะ 22 ปี  ก๊าก ก ก ก  โตเปนควายแร้วหรอออเนี่ย ย ย

ปิดเทอมปีนี้ ช้านนนนนนนนนนนนนนนนนนนน  อาจจะไม่ได้กินเค้ก

วานเกิดแน่เรย

เพราะเหน คนแก่ ๆ ๆ  พูดว่าน้ามจะท่วมบ้าน

เส้าเรยกู

มานจะเปนปีที่2รึป่าวที่ช้านไม่ได้กินเค้ก ก ก

วันเกิดปีนี้มันเส้าเนอะ  มะก่อนเคยมีแต่ตอนนี้ไม่มีแร้ว

เราไม่อยากพูดถึงเรย น้ามตามานไหลลลล

เน่าเรยกู

สนุกมาตอนต้น จบด้วยน้ามตา

ไปดีก่า า า รักทุกคนเรยนะ ยังเหมือนเดิมเสอมมมมมม  

กำลังใจเเก่ตัวเอง

posted on 15 Sep 2008 10:47 by prompurk
เดินเพียงลำพังอยู่กลางทะเลหมอก
รอบกายไม่มีแม้แต่ดวงไฟที่คอยนำทาง
ฉันรู้สึกหนาวเย็นจับใจ รอบกายดูมืดมน

ตั้งแต่เธอเดินไปจากฉัน
ไม่ว่าฉันจะฉุดรั้งเธอยังไง
ฉันก็ไม่สามารถยืดเวลาความรักของเราไว้ได้
ในเมื่อเธอต้องการจะไป ฉันก็ต้องยอมปล่อยให้เธอไป
เพราะฉันหมดแรงที่จะรั้งเธออีกต่อไป

ความสุขที่ฉันเคยมี มันได้ตายไปจากชีวิตของฉัน
ตอนนี้มีแต่ความทุกข์ที่ถาโถมเข้ามาในชีวิตในช่วงนี้
ฉันหมดความหวังที่จะอยู่อีกต่อไป หมดกำลังใจที่จะต่อสู้
เมื่อฉันจบสิ้นความรักระหว่างเรา ฉันรู้สึกว่า...
ความฝันของฉันมันได้จบสิ้นไปตรงนั้น

ฉันเดินอยู่เพียงลำพัง ฉันต้องเริ่มนับตั้งแต่ศูนย์ใหม่อีกครั้ง
ฉันพยายามเดินหาดวงไฟเพื่อเป็นกำลังใจ
เพื่อทำให้ฉันเห็นทางที่จะเดินต่อข้างหน้า

ในตอนนี้ ... ฉันได้พบเจอกับดวงไฟดวงนั้นแล้ว
มันลุกสว่างอยู่ในใจของฉัน
มันคือ... กำลังใจจากตัวฉันเอง

ฉันไม่เคยรู้สึกเลยว่า
กำลังใจจากตัวเองนั้น จะมีความหมายสำหรับตัวฉันมากถึงเพียงนี้
แต่ก่อนฉันไม่ได้ให้ตัวเองเลย แต่ฉันกลับเอาไปให้คนที่ไม่มีค่าพอ
ที่จะรับรู้ถึงกำลังใจของฉันเลยแม้แต่นิดเดียว



เมื่อฉันรู้แล้วว่า กำลังใจจากตัวเองมีค่ามากขนาดไหน
ฉันจะเก็บเอาไว้ให้ดี เพื่อให้กับคนที่มีค่าพอ ที่จะถนอมนํ้าใจฉันไว้

ฉันไม่ได้เดินเเพียงลำพังอีกแล้ว
ฉันได้พบว่า...
กำลังใจจากตัวเอง
ทำให้ฉันมีความหวังขึ้นมาใหม่... อีกครั้งหนึ่ง


อย่าฝืนใจรัก ถ้ามันไม่ใช่ . . . ก็ไม่มีประโยชน์
ที่จะคบใครสักคนเพียงเพราะอยากจะมีใครสักคน
อย่าเปลี่ยนตัวเองเพียงเพื่อให้เขามารัก เพราะจะทำได้ไม่นาน
วันหนึ่งคุณจะรู้สึกเหนื่อยเพราะความรักที่ไม่เป็นตัวของตัวเอง
อย่าหลงในรสชาติของความรักเสียจนลืมชีวิตประจำวันของตัวเอง
หรือสูญเสียความเป็นส่วนตัว

คนที่พร้อมจะอยู่กับคุณ
โดยที่คุณไม่ต้องเปลี่ยนแปลงอะไรในชีวิตเลย
คนที่พร้อมจะเดินหน้าเมื่อคุณเดินหน้า
คนที่พร้อมจะถอยหลังไปกับคุณ
คนที่ไม่ยอมให้คุณเดินตามหลัง . . . ขอเพียงเดินเคียงข้างกัน
คนที่ไม่บังคับให้คุณทำอะไรในแบบที่คุณไม่ชอบ
คนที่ไว้ใจ ให้อภัย ให้โอกาส ซื่อสัตย์และให้เกียรติคุณ
. . . นั่นแหละ คือคนที่รักคุณจริง

จงถนอมคนเหล่านี้ไว้
อย่าปล่อยให้เขาไปจากคุณ
เพราะคุณจะเสียใจ
หากเขาเปลี่ยนไปหยิบยื่นความโชคดี
ที่ควรจะเป็นของคุณไปให้คนอื่น

คนที่รักคนที่เปลือกนอกมีอยู่เยอะเหลือเกิน
ชีวิตคนคนหนึ่ง จะมีคนที่รักคุณจริงผ่านมาสักกี่คน
ใครที่บอกว่ารักคุณ แล้วพยายามเปลี่ยนคุณ
ดึงคุณให้เดินตามทางของเขา
เขาไม่ได้รักคุณจริงหรอก . . . เขารักตัวเอง

จงเชื่อในพรหมลิขิต
จงเชื่อในเหตุการณ์ที่นำพาความรักมาให้
อย่าบอกว่าไม่รัก
ถ้าไม่สามารถสบตาเขาอย่างบริสุทธิ์ใจได้
อย่าบอกว่ารัก
ถ้าคุณไม่รู้สึกวูบวาบเวลาอยู่ใกล้ ๆ
อย่าบอกว่าไม่คิดถึง
ถ้าหัวใจไม่อาจลืม
อย่าบอกว่าคิดถึง
ถ้าเพิ่งจากกันไม่ถึง 1 นาที

อย่าปล่อยให้สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเราหลุดลอยไป
ลองคุยกันมากขึ้น รับรู้ความรู้สึกของอีกฝ่ายด้วยใจ
จะทำให้เรารู้ว่าเราโชคดีแค่ไหนแล้วที่ได้รู้จักความรัก
อย่าปล่อยให้ใครคนใดคนหนึ่งมีน้ำตา
ทั้งๆ ที่อีกคนหนึ่งกำลังร้องไห้
อย่าปล่อยให้ใครคนใดคนหนึ่งพูด
ทั้งๆ ที่อีกคนหนึ่งไม่ต้องการฟัง

ความรักต้องมาจากความรู้สึกของคนสองคน
อย่าให้ใครคนใดคนหนึ่งหยิบยื่น
แต่อีกคนหนึ่งไม่ต้องการ
ความรักเป็นเพียงสายใยบาง ๆ
ที่มันถูกหล่อหลอมขึ้นจากความรู้สึกต่าง ๆ
ทั้งความอาทร ห่วงใย ห่วงหา คิดถึง

ความอดทนจะทำให้อุปสรรคต่าง ๆ ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี
ความพยายามจะทำให้เราสองคนยังอยู่
ความไว้ใจจะทำให้ความรักของเรามั่นคง
ความเสมอต้น . . . และเสมอปลาย
จะทำให้ความรักของเราสวยงาม
และสุดท้ายความรัก ก็จะก่อตัวขึ้นเป็นความผูกพัน

สิ่งเหล่านี้จะทำให้สายใยบาง ๆ ของความรัก
กลายเป็นเชือกเส้นหนาที่ผูกคนสองคนไว้ด้วยกัน
มันจะเป็นเชือกที่มัดเราไว้ด้วยกัน
เป็นเชือกที่ทำให้เราไม่อึดอัด
และเราจะไม่ดิ้นรน . . .
ที่จะพยายามหลุดออกจากเชือกเส้นนี้

เมื่อได้เจอความรักที่ดีแล้ว
จงทำให้เขารู้สึกว่าเขาไม่ได้อยู่คนเดียว
อย่าปล่อยให้เขาโดดเดี่ยว
อย่าปล่อยให้เขาเดียวดาย

คิดถึงสิ่งดี ๆ ที่เราเคยมีกัน
อย่าลืมวันแรก ๆ ที่เรารู้สึกกับคน ๆ นี้
เขาเป็นคนที่ดีที่สุดแล้วสำหรับเรา
พยายามรักษาเขาไว้
เพราะเมื่อเขาหลุดลอยไปแล้ว
เราจะไม่สามารถเรียกความรู้สึกต่าง ๆ กลับมาได้อีก
เหมือนเวลาที่ไม่สามารถย้อนเดินกลับ

ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด
เพราะอดีตแก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว
อย่าทิ้งหัวใจของคุณไว้กับอดีต
อย่าคิดว่าอดีตไม่มีวันหวนคืน
อย่าคิดว่าไม่มีพรุ่งนี้
อย่าลืมบทเรียนของเมื่อวาน

ทุกชีวิตยังมีความหวังอยู่เสมอ
จงปล่อยให้ชีวิตดำเนินต่อไป . . .
วันหนึ่งถ้าชีวิตหวนคืนมาสู่ทางสายเก่า..
ที่เคยทำให้คุณมีความสุข
ระหว่างเดินทางในแต่ละก้าว..
จงอย่าเดินเลี่ยงมันไปอีก

เพราะน้อยนักที่ถนนสายเดิมยังคงสภาพ
เพื่อรอให้คุณเดินย้อนกลับมา . . .
ลองเดินต่อไปสิ..
บางทีคุณอาจจะเจอจุดหมายที่คุณค้นหามาตลอดชีวิต
ในเส้นทางที่คุณเคยเดินเลี่ยงมันไปก็ได้ . . .